Yamaha FJR1300 als occasion: generaties en aandachtspunten

AE, cardan, ruit

1. AE of handbak

   Vraag of het een AE is. De schakeling is anders en de koppelingshendel kan ontbreken. Een proefrit moet dat laten zien, niet de advertentie alleen.

2. Cardan

   Controleer de aandrijving op vocht. Er hoort geen ketting. Een vochtige cardanhoes is een gesprek vóór de prijs, geen detail voor later.

3. Ruit en vering

   Zet de ruit op jouw hoogte tijdens de proefrit. Vraag of de vering voor twee personen is gezet of nog op solorit staat.

Cardan, kuip en drie hoofdstukken

De FJR staat boven de Tracer 900 en de Tracer 9 in gewicht en windbescherming. Naast een BMW R 1200 RT is dit de Japanse cardan-toerer uit dezelfde gedachte: een dag asfalt, twee personen, koffers, geen kettingvet. Hij is niet verwant aan een R 1300 GS, ook al lijkt het getal in een zoekbalk. Een enduro of een naked hoort in een andere conversatie.

De hoofdstukken zijn concreet. Van 2001 tot 2005 is de eerste 1298cc-toerer met cardan, rechttoe en met minder elektronica. Van 2006 tot 2012 kwamen een aangepast frame en meer comfort, en de AE voegde een elektrische schakeling toe. Vanaf 2013 werden kuip, vering en hulpelektronica verder bijgewerkt. De opdracht bleef. Een jonge FJR is nog steeds deze toerer, geen lichtere sport-toer met een driecilinder.

Twee personen en koffers zijn normaal gebruik, geen uitzondering waarvoor je de motor moet verontschuldigen. Banden en remmen tellen extra als de motor beladen wordt: een solo-proefrit op koude banden vertelt weinig over een volgepakte vakantiedag. De vering hoort bij het gewicht dat je echt meeneemt. Vraag of die nog op solorit staat.

De cardan vraagt een blik op vocht en lekkage, niet op een kettingspanner. Er hoort geen ketting onder deze motor. Een FJR met een losse ketting is een andere machine of een misverstand. Onderhoud van de aandrijving is stiller dan bij een sport-toerer, de banden en de ruit des te sprekender. Woon-werk kan. De motor is daar groot voor, en een week toeren is de taak waarvoor de kuip is getekend.

Snelwegstilte en een zwaar keerpunt

Op de snelweg ligt hij stabiel. De viercilinder is gladder dan een boxer en minder karaktervol op lage toeren: hij zoemt, hij stampt niet, en hij heeft weinig haast om indruk te maken bij een rotonde. De kuip is het punt van de rit. Een ruit die bij jouw lengte past, maakt de dag stil. Een ruit die de lucht op de helmrand zet, maakt lawaai dat geen uitlaat veroorzaakt. Verstelling en een proefrit op tempo horen bij de aankoop.

Bij het keren op een parkeerterrein is de massa eerlijk. Je plant je voeten, je stuurt ruim, en een hellinkje met een passagier is geen stadsscooter-manoeuvre. De cardan haalt het kettingonderhoud weg. In een lange bocht op de snelweg blijft hij liggen zonder dat je hem corrigeert als een lichte naked. De voetsteunen en de kuip zijn op afstand gezet, niet op een dijkweg-gevecht. Een AE laat je zonder koppelingshendel schakelen. Of dat bevalt, merk je in de eerste kilometers, niet in de advertentietekst.

De FJR is voor lange asfaltdagen met bagage, een passagier en een bestuurder die de massa bij het keren accepteert. De cardan is een reden, de kuip de andere. Wie lichter en driecilinder wil, kijkt naar een Tracer. Die is levendiger en smaller, en houdt een ketting.

Wie een enduro of een hoge allroad wil, is hier verkeerd. De BMW R 1200 RT is de boxer-tegenhanger uit dezelfde toergedachte. Een R 1300 GS lijkt in een zoekopdracht en deelt het concept niet. Kies de FJR als de dag lang is en de weg verhard.