Rijden
Een obstakel midden in een bocht
Midden in een bocht ligt soms iets wat er bij het insturen nog niet was. Dat is een grindplek, een steen, een tak, een natte streep of een putdeksel in je boog. Je hebt dan twee bruikbare antwoorden, en een ruk is geen van beide. Zit er nog marge in de schuinte en ruimte in je strook, dan verleg je de lijn met een kleine stuurbeweging. Is de weg vóór je van jou en leeg, dan kun je de motor oprichten en remmen. Staren naar het obstakel maakt die keuze laat. Je kijkt naar de vrije ruimte. De motor gaat daar niet vanzelf heen.
Klein verleggen zolang de marge er is
Een kleine verlegging lukt als het obstakel kleiner is dan de ruimte naast je lijn, en als de band nog niet op de grens van de schuinte zit. Je kijkt naar die vrije plek in je strook, je zet een korte extra druk op het stuur en je houdt het gas vast. Je zaagt niet aan het stuur en je duikt niet naar de middenlijn. Het obstakel mag onder je blijven of net langs je band gaan, zolang de nieuwe boog in je strook eindigt.
Oprichten en remmen kies je als het obstakel te groot is voor een kleine verlegging en het stuk ervoor van jou is. Je zet de motor rechtop in je strook en remt pas als hij recht staat. Een harde rem terwijl je nog schuin over de tak rijdt, legt op de band twee taken tegelijk. Staat er een tegenligger of een fietser, dan is de andere rijbaan nog steeds geen uitweg. Je blijft bij een kleine verlegging of je remt zo ver de schuinte toelaat.
Waar je naar kijkt, telt in seconden
Een obstakel zuigt de blik vast. Je ziet de steen groter worden en vergeet de meters ernaast. Die seconden zijn precies de seconden waarin een kleine stuurbeweging nog had gekund. Kijken naar de vrije ruimte in je strook geeft je het beeld om de druk op tijd te zetten. Het is geen magneet die de motor meetrekt. Blijf je naar de tak kijken, dan komt de stuurdruk laat en groot, en laat en groot is in een bocht slechter te doseren dan vroeg en klein.
Soms is het obstakel de weg zelf. Dat kan een grindstrook in de binnenkant zijn, modder uit een uitrit of verf over de volle strook. Dan is er weinig om naartoe te verleggen. Je richt de motor op en remt in de ruimte die nog van jou is, vóór je de gladde plek schuin raakt. Lukt oprichten niet meer, dan ga je er zo recht mogelijk overheen, met een vaste hand en zonder ruk. Een circuit omzeilt zo'n plek met de volle breedte. Jij hebt alleen je strook.
Obstakel in de boog
- Kijk naar de vrije plek
Je kijkt naar de ruimte naast het obstakel, binnen je strook. De steen zelf levert geen stuurbeweging op, hoe lang je er ook naar staart.
- Verleg klein als het past
Is er marge in de schuinte en ruimte naast de lijn, dan zet je één korte druk. De nieuwe boog eindigt vóór de middenlijn.
- Richt op als de weg van jou is
Is het obstakel te groot en de strook ervoor leeg, dan zet je de motor rechtop en rem je. Remmen doe je niet hard terwijl je nog schuin ligt.
- Houd de as buiten het plan
Je wijkt niet uit naar de tegenligger omdat de tak in je boog ligt. Past het niet in je strook, dan blijven oprichten of een kleine verlegging over.
Vroeg en klein, of rechtop en remmen
Een obstakel midden in de bocht laat weinig tijd, en die tijd gaat naar de vrije plek of naar het rechtop zetten van de motor. Allebei zijn het kleine, besliste bewegingen. Een ruk is de late vorm van dezelfde ingeving, gezet als de blik te lang op de steen bleef. Je oefent het kijken naar ruimte op gewone bochten, zodat de reactie hier beter beheersbaar is.
Blijft het obstakel breed, zoals een lap modder of een verfvlek, dan is er geen slimme lijn omheen binnen de strook. Je mindert zo recht mogelijk en je gaat er zonder ruk overheen. De andere baan is ook dan geen geplande uitweg, want daar kan hetzelfde zicht ontbreken voor iemand anders. Na afloop kijk je of de band en de velg nog heel zijn voordat je het tempo weer oppakt.
