Rijden
Voeten op de steunen
De bal van je voet hoort tijdens het rijden op de steun, niet je hak en niet een teen die ergens naast de motor naar asfalt zoekt. Achterrem en schakelpedaal liggen dan onder je voorvoet, zonder dat je je been eerst moet verplaatsen. De hiel kan gewicht dragen doordat de steun onder de boog van je voet zit, niet alleen onder je tenen. Voeten gaan naar de grond als de motor stilstaat of net op het punt staat om te stoppen. Eerder omlaag is een gewoonte die te laat komt op het moment dat je echt moet steunen.

Voeten neerzetten en weer opnemen
- 01Rijdend
Houd tijdens het rijden de bal van beide voeten op de steunen, ook als je al bijna stil bent.
- 02Kiezen
Kies de kant waar je gaat steunen voordat de motor helemaal stilstaat.
- 03Neerzetten
Zet één voet vlak op de grond pas als de motor stil is of op het punt staat te stoppen.
- 04Wegrijden
Zet beide voeten terug op de steunen voordat de koppeling weer pakt.
Waar de voet de steun raakt
De bal van de voet is het stuk achter je tenen. Zet dat op de steun en je voorvoet vindt schakelpedaal en achterrem met een draai van de enkel, niet met een zoekende beweging van je been. Hakken op de steun laten de pedalen weg en duwen je knieën in een hoek die gaat zeuren. Tenen op de punt van de steun dragen slecht en glijden weg als je druk zet. De middenpositie geeft je bereik en een plek voor je gewicht.
Gewicht via de steunen ontlast je handen. Als je in de steunen kunt drukken, hoef je niet aan het stuur te hangen in een remming of op een slecht stuk asfalt. Die druk komt uit je been, via de hiel en de bal, niet uit een teen die de steun alleen maar aanraakt. Op een sportmotor is die steun belangrijk omdat je bovenlijf voorover hangt. Op een toermotor scheelt het in je polsen na een uur. Voel op een recht stuk of je de steunen echt belast.
Omlaag pas als je stilstaat
Een voet gaat omlaag als de motor stil is, of in het laatste moment voor je stilstaat, als je zeker weet aan welke kant je steunt. Tijdens het rijden blijven beide voeten op de steunen, ook als je een parkeervak inrijdt. Een voet die al onderweg naar beneden zakt, verschuift je gewicht naar één kant en maakt de stuurinput grover. Je bent dan half aan het steunen en half aan het rijden, en geen van beide lukt. Breng de motor eerst beheersbaar tot stilstand en zet dan de voet neer.
Tenenslepen is die gewoonte in haar slordigste vorm. De teen zoekt het asfalt terwijl de motor nog rolt, vaak omdat de helling groter voelt dan ze is. Als steun is die teen te laat: je hebt geen vlakke zool op de grond, en het pedaal ben je ook kwijt. Op de openbare weg houd je de voeten op de steunen tot de motor echt stil is. Een voet die eerder afzakt, is zelden de voet die je op een helling netjes neerzet.
Bereikbaar tot je stilstaat
Voeten op de steunen zijn een stuurmiddel en een remmiddel tegelijk, ook als je op dat moment geen van beide pedalen gebruikt. De plek van je voet bepaalt of je kunt drukken, schakelen en remmen zonder je houding eerst te slopen. Een goede zit met zoekende voeten blijft half werk op elke motor.
Oefen het neerzetten op een lege parkeerplaats, vanaf stapvoets tot stilstand, en weer terug naar de steunen voordat je wegrijdt. Zet één voet, de kant die je bewust kiest, vlak op de grond. Zet daarna beide voeten terug, bal op de steun, en laat pas dan de koppeling pakken. Wie dat rustig doet, sleept minder snel een teen mee de volgende bocht in.




