Rijden
Gasgeven uit een bocht
Gas geven uit een bocht begint pas als het strakste stuk achter je ligt en de motor weer wil opkomen. Een klein, vast beetje gas zet de vering rustig: de voorkant wordt iets lichter belast, de achterkant krijgt een deel van het gewicht terug, en de lijn stopt met zoeken. Dat is geen aanzet naar het volgende rempunt. Op een circuit volgt op de uitgang soms meteen hard gas geven. Op de openbare weg kan in die uitgang een oprit liggen, een pluk grind of een fietser die de strook deelt. Het gas groeit mee met wat je ziet, en de motor blijft in de eigen rijstrook.
Een beetje gas maakt de lijn rustig
Tot het strakste punt houd je het gas dicht of op een vaste stand, passend bij de snelheid die je rechtop koos. Je gaat daar niet van het gas af met een ruk, en je gaat er ook niet plotseling op. Een ruk dicht laat de vering duiken. Een ruk open duwt de motor omhoog en wijder, richting de middenlijn. Het kleine beetje gas na het strakste stuk is een overgang, geen sprint. De motor komt geleidelijk uit de schuinte, en de band houdt het contact dat hij al had.
Die vaste stand voelt klein. Je hoort de motor niet opspringen, je voelt de vork een fractie uitkomen en de boog blijft waar je hem zette. Meer gas komt pas terwijl de motor verder rechtop komt en de uitgang zichtbaar van jou is. Blijft de bocht dalen of krap, dan blijft ook het gas bescheiden. Een bergaf uitloop wil nog snelheid winnen zonder dat jij iets doet. Hard doortrekken omdat de schuinte afneemt, hoort bij een baan met uitloop. Hier eindigt de strook bij een streep of een rand.
De uitgang is nog steeds openbare weg
Kijk bij het uitkomen verder dan het stuk asfalt recht voor je wiel. Een oprit aan de buitenkant zet een auto op de weg net als jij wijder wordt. Grind ligt vaak aan de rand, precies waar een te ruime boog uitkomt. Een fietser houdt in een bocht soms de linkerhelft van jouw strook aan, zeker op een helling. Belijning in de uitgang is glad als hij nat is, en een pijl of een verdrijvingsvlak is geen schoon stuk rubber. Het gas blijft in de maat van die waarneming.
De lijn blijft in je strook terwijl het gas erbij komt. Wijder worden tot op de middenlijn is meestal het spoor van een ingang die te snel was, niet van te weinig gas. Meer gas op dat moment duwt je eerder verder naar buiten. Eerst de motor laten opkomen in de ruimte die je hebt, dan pas de stand opbouwen. Op een circuit kruis je naar de overkant en gebruik je de volle breedte als uitloop. Die overkant is hier een rijbaan voor iemand anders.
Gas erbij, in deze volgorde
- 01Wacht op het strakste stuk
Je houdt het gas dicht of strak vast tot de bocht niet krapper meer wordt. Pas daarna komt er een kleine, vaste opening bij.
- 02Voel de vering tot rust komen
Dat beetje gas laat de vork iets uitkomen en houdt de lijn bij elkaar. Je trekt niet door naar een volgend rempunt.
- 03Lees de uitgang
Je kijkt of de oprit leeg is, of er grind op de rand ligt en of je strook doorloopt. Zolang dat beeld dicht zit, blijft het gas bescheiden.
- 04Kom rechtop in je eigen strook uit
Je bouwt gas op terwijl de motor opkomt en de middenlijn op afstand blijft. De volle breedte naar de overkant laat je aan een circuit.
Eerst rust, daarna tempo
Het gas uit de bocht zet de motor rustig, en het wint geen tijd op een rempunt verderop. De vering krijgt een heldere last, de boog blijft waar hij stond, en jij houdt aandacht over voor de uitrit of de rand. Meer gas volgt pas als de motor rechtop komt en de weg voor je leeg is. Zolang een oprit of de rand onduidelijk is, blijft de stand klein.
Op de openbare weg is de uitgang een voortzetting van het verkeer, geen stuk asfalt dat voor jou is leeggeveegd. Grind, een dwarsstreep of een auto uit een inrit horen bij die meters. Je laat de motor opkomen in je eigen strook en geeft gas in de maat van het zicht. Een harde aanzet naar de volgende bocht hoort op een afgesloten baan, waar de volle breedte uitloop is.
