Rijden
Insturen op de motor
Insturen is het moment waarop de motor van rechtop naar een boog gaat. Op wegtempo begint die schuinte met tegendruk: een korte, rustige druk op de binnenste stuurhelft, dus duwen aan de kant waar je naartoe wilt. Waarom de motor daardoor helt, en wat het voorwiel daarbij doet, staat in het stuk over sturen met tegendruk. Hier telt het moment. Eén kalme druk, daarna de lijn vasthouden. Je blik heeft de bocht al gelezen. De motor gaat niet vanzelf waar je kijkt, dus de druk op het stuur zet de schuinte in.
Eén druk, daarna rust
De druk is kort en meteen duidelijk, niet een serie kleine tikken. Je duwt de binnenste kant van het stuur van je af en voelt de motor naar die kant hellen. Daarna volg je met het stuur mee en houd je een vaste, lichte druk die bij de boog hoort. Extra gewrik maakt de lijn smaller en breder om de beurt, en de band moet elke keer opnieuw zoeken. Op de openbare weg wil je die onrust niet, omdat een uitrit of een natte streep in de slinger kan liggen.
Je stuurt in op de snelheid die je rechtop al hebt gekozen. Insturen is geen moment om alsnog vaart te verliezen met een harde rem. Ligt de vaart te hoog voor de straal die je nu ziet, dan was de voorbereiding te krap, niet de druk op het stuur te zwak. Harder duwen maakt de schuinte dieper en de boog krapper, tot de band of de strook op is. De diepte van de schuinte is een gevolg van snelheid en straal. Het is geen doel om zo schuin te liggen.
Blik en het moment van insturen
Je kijkt vóór het insturen al door de bocht, zover het zicht reikt. Dat beeld vertelt je waar de straal heen gaat, of er grind in de binnenkant ligt en of een fietser de strook smaller maakt. Op basis daarvan kies je het punt waar de druk begint. Kijken vervangt die druk niet. De motor blijft rechtuit gaan als je alleen je hoofd draait en het stuur met rust laat. Hoofd en ogen bereiden de beweging voor. De hand zet hem.
Op de openbare weg stuur je in terwijl je in je strook blijft. Je gebruikt niet de overkant als aanloop, en je mikt niet op een laat binnenste punt waarna je de weg kruist. Die lijn hoort bij een circuit, waar geen tegenligger in de andere helft rijdt. Hier kan een auto uit een uitrit in de binnenbocht komen, of ligt er zand op de kortste boog. Een eerder, rustiger instuurpunt in je eigen strook geeft meer ruimte als het beeld onderweg verandert. De druk blijft even kalm.
Het insturen zelf
- 01Lees de bocht
Je kijkt zover de bocht open is en zoekt uitrit, belijning, grind en verkeer in je strook. Dat beeld bepaalt waar de druk begint.
- 02Eén druk op de binnenkant
Je duwt de binnenste stuurhelft kort en rustig van je af. De uitleg van die tegendruk staat in het stuk over sturen met tegendruk.
- 03Houd de boog vast
Na de eerste druk volg je het stuur en houd je de lijn stabiel. Je wrikt niet bij omdat de motor niet met je ogen meeloopt.
- 04Blijf in je strook
Je laat de boog in je eigen rijstrook eindigen, met afstand tot de middenlijn. De overkant is geen verlengstuk van de lijn.
Insturen is een besluit, geen slinger
Een kalme druk op het juiste moment maakt de bocht voorspelbaar. De snelheid stond, de blik had het vervolg gelezen, en de motor helt omdat jij die druk zet. Daarna is er weinig te doen dan de lijn houden en het zicht volgen. Voelt het gehaast, dan begon de druk te laat of was de vaart te hoog. Beide los je een bocht eerder op, niet door harder te duwen.
Op de weg blijft dat besluit binnen je strook. Een circuit mag laat naar binnen en daarna de baan over. Jij houdt rekening met de tegenligger die je niet ziet, met verf die glad is en met zand op de kortste lijn. De schuinte die uit die ene druk volgt, is genoeg voor de boog die in je strook past. Meer schuin maken lost een te hoge snelheid niet op.
