Rijden
Een aflopende bocht
Bergaf komt er in een bocht snelheid bij zonder dat je gas geeft. De zwaartekracht trekt de motor de afdaling af, ook terwijl je al helt, en een besluit dat op vlak asfalt nog net paste, loopt hier door. Je remt vóór de bocht, rechtop, en je kiest een vaart die lager ligt dan je op hetzelfde wegdek zonder afschot zou rijden. Een late correctie moet dan vechten tegen een snelheid die nog stijgt. Eerder langzaam zijn geeft meer ruimte. De bocht zelf houd je over voor sturen, kijken en een kleine bijstelling, niet voor de hoofdrem.
De vaart stijgt terwijl de bocht duurt
Op een vlakke bocht blijft de snelheid na het insturen ongeveer gelijk, afgezien van een beetje motorrem. Bergaf komt er vaart bij zolang het afschot duurt. Je haalt die vaart eraf waar de motor nog rechtop staat, met de voorrem en met een versnelling die mee remt op de motor. Daarna stuur je in op een tempo dat nog wat stijging kan verdragen zonder je naar de middenlijn te duwen. Een ingang die rustig oogt, kan halverwege alsnog te snel zijn. Die verrassing is bergaf groter dan op vlak asfalt.
Motorrem is een hulp op de aanloop, geen vervanging van de rem als de bocht krap is of het afschot sterk. Je schakelt terug op het rechte stuk, rustig, zodat het achterwiel niet kort blokkeert op een natte streep of op grind. Een natte afdaling in de schaduw ligt er gladder bij dan het dal in de zon. Verf, een rijplaat en blad glijden dan eerder onder de voorband door. Je plant de lagere vaart alsof die plekken er liggen, ook als je ze pas in de bocht goed ziet.
Laat beslissen kost hier meer
Een te late keuze op vlak asfalt kost een paar meter boog. Bergaf kost dezelfde aarzeling meters en snelheid, omdat je tijdens het twijfelen harder gaat rijden. De voorrem, terwijl de motor al schuin ligt, moet dan vertragen en de bocht nog dragen. Dat kan de band delen tot een grens, en die grens ligt lager als het wegdek koud, nat of vuil is. Het gewone werk is die correctie niet nodig hebben, doordat de vaart al vóór de bocht laag genoeg was.
De uitgang van een aflopende bocht ligt vaak nog lager. Gas erbij alsof je een vlakke bocht afsluit, telt dubbel: de motor wil al sneller, en de buitenrand bergaf vangt grind en water. Je laat de motor opkomen in je strook en houdt het gas klein tot je ziet dat de weg van jou is. Een tegenligger die omhoog komt, zit in dezelfde krappe doorsnede en ziet jou ook laat. Blijf aan jouw kant, ook als de boog daardoor krapper aanvoelt.
Bergaf een bocht in
- 01Rem vroeger dan op het vlakke
Je haalt de vaart eraf op het rechte stuk, rechtop, tot onder het tempo dat je zonder afschot zou kiezen. De bocht mag daarna nog wat snelheid toevoegen.
- 02Schakel terug op de aanloop
Je kiest de versnelling terwijl de motor rechtop rijdt, zonder een blokkerend achterwiel. Motorrem helpt, de voorrem doet het grote werk.
- 03Houd de uitgang klein met gas
Je geeft pas een beetje gas als de motor opkomt en je strook vrij is. Bergaf heeft de motor geen duw nodig om snelheid te krijgen.
- 04Blijf van de as af
Je rondt de bocht in je eigen strook, ook als een ruimere boog over de middenlijn mooier zou sturen. De tegenligger omhoog heeft die streep nodig.
Eerder langzaam is de correctie
Een aflopende bocht straft uitstel harder dan een vlakke bocht van dezelfde straal. De snelheid die je mee naar binnen neemt, is niet de snelheid waarmee je eruit komt, tenzij je vóór de bocht al genoeg hebt weggenomen. Rechtop remmen op de aanloop houdt die rekening klein. In de bocht blijft dan ruimte over om te kijken, om een pluk grind te ontwijken en om in je strook te blijven.
Voelt de ingang toch te snel, dan is dat geen moment om de bocht schuiner te maken of de as als uitweg te pakken. Je zoekt de ruimte die je strook nog heeft en remt geleidelijk, niet verder dan de band in deze schuinte deelt. De garantie dat het past, is er niet. De volgende afdaling begin je lager. Oefenen doe je niet in de bocht die te snel is.
